Skip to main content

அவன் தேர்ந்தெடுத்துவிட்டான்...

அந்த பள்ளம் மிக ஆழமாக இருக்கிறது

கம்பிவெளி போடப்பட்டிருக்கிறது

எவ்வளவு முயன்றும் தரை தெரியவில்லை

எட்டிப் பார்த்து கண்டது சில மர கிளைகளையே

அங்கங்கே பாறைகளும் நீட்டிக் கொண்டிருக்கின்றன

சில கணங்கள் நின்றுகொண்டிருந்தான்

வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருந்தான்

ரசித்தானா என்பதில் சில சந்தேகங்கள் உள்ளன

அந்த பசுமை பள்ளத்தாக்கை சில நாழிகை நேரத்தில் கடந்து விட்டான்

ஏன் என தெரியுமா என்றால் தெரியும் என திமிர் பிடித்த ஒற்றைச் சொல்லை மட்டுமே உதிர்க்கிறான்

வரும்பொழுது இரண்டு பாட்டில்கள் வாங்கினான்

எங்கிருந்து வரும்பொழுது என கேட்காதீர்கள்

தண்டவாளத்தை தாண்டி ரயிலை தவறி வரும்பொழுது என உளறுவான்

என்னவாயிற்று என்றும் கேட்க கூடாது

வாடையுடன் ஏப்பம் மட்டும் வருகிறது என்பது மட்டுமல்லாமல்

கொசுக்கள் பாவம் எனவும் பரிதாபம் கொள்வான்

அந்த பாட்டில் அவனை ஏமாற்றி விட்டது

கொசுக்களுக்கு மட்டுமே எமன் போலும்

கொசுக்களிடம் பரிதாபம் கொள்ளும் அவனுடைய வாழ்க்கை எவ்வளவு பரிதாபமானது தெரியுமா

அவனுக்கே தெரியாதே என கேளி பதில்களே எழுகிறது

இதற்கும் தெரியும் என ஒற்றை சொல்லை உதிர்ப்பான்

உண்மையில் அவனுக்கு அது தெரியாதுதான்

மேலே விழும் காலும் கையும் இப்பொழுது விழுவதில்லை

சூடான மூச்சுக்காற்று முகத்தில் படுவதில்லை

இறுக்குவதில்லை

உண்ணும் பொழுது அழுவதில்லை

மிரட்ட அனுமதிப்பதில்லை

உடல் பலம் இப்பொழுது அவனிடம் போதுமான அளவு இருக்கிறது

வேறென்ன வேண்டும் என அவனுடைய கேள்விக்கு பொது சமூகத்திடம் விடையில்லை

இப்பொழுது அருமையாக வாழ்கிறான் அவன்

சந்தேகமே வேண்டாம்

இறந்த கால கைதியா என்றால்

பரோலில் இருக்கிறான் என சொல்வது சரியாக இருக்கும்

ஒருமுறை நீண்ட தூக்கம் வேண்டி உண்ட மருந்து அவனுக்கு அளித்தது வேறொன்றை

இப்பொழுது தின தூக்கம் போதுமென முடிவெடுத்து விட்டான்

மனதில் மட்டுமல்லாமல் சில காயங்கள் உடலிலும் வடுவாக இருக்கிறது

கடைசியாக அதனை கண்டுகொண்டு விட்டான்

சமவெளியாக இருக்கிறது

குதிக்க முடியாது ஆனால் அடைத்து கொள்ள முடியும்

அது போதுமே

தனிமையில் இருக்கிறான்

அனாதை எனும் உணர்வு இப்பொழுது இல்லை

மனித சட்ட திட்டங்கள் அவனை பாதுகாத்து கொள்ள உதவும் என நம்புகிறான்

நம்பிக்கை பொய்க்கவில்லை

வாழ்க்கை எளிமையாக இருக்கிறது

மிக அழகாகவும் இருக்கிறது

உண்மையில் இதனை நான் தேர்ந்தெடுக்கவில்லை

எவ்வாறு இதன்வழி வந்தேன் என அவ்வப்பொழுது ஆச்சரியம் கொள்கிறேன்

எவ்வாறாயினும்

உதவிய உதவுகிற உதவ போகிற அனைவருக்கும் நன்றி

Comments

Popular posts from this blog

சைவமாகிய நான்!

  வாரயிறுதிகளில் மட்டும் அசைவம் வாங்கும் வழக்கம் உள்ள வீடு எங்களுடையது.  வீட்டின் நால்வரும் அசைவம் சாப்பிடுவோம்.  முதன்முதலாக உடம்பு சரியில்லை, விரதம் என அடுத்தடுத்து காரணங்கள் வைத்து அசைவம் தவிர்த்த அம்மா இப்பொழுது உடல்நிலை காரணம் காட்டி முழுதும் நிப்பாட்டி கிட்டதட்ட பத்து ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகிவிட்டது.  புரட்டாசி மாதம் உள்ளிட்ட சில காரணம் வைத்து சமைப்பதும் இல்லை.  ஒரு சில சடைப்புகள் செய்து இப்பொழுது சமைக்க ஆரம்பித்து இருந்தார். சகோதரியும் இப்பொழுது சைவத்துக்கு மாறிவிட்டார்.  கொஞ்சம் கொஞ்சமாக அசைவம் குறைத்த இருவரும் கிட்டதட்ட ஒரே காலத்தில் சைவத்துக்கு மாறிவிட்டனர்.  முட்டை வைத்திருக்கும் இடத்தை பார்த்தாயா? கோழி கத்துவது பரிதாபமாக இல்லையா? கடையில் வரும் கெட்ட வாடை, சமைக்கும் பொழுது வரும் வாடை, அதனை உண்ட பின் உன் உடலும் நாறும் தெரியுமா? என ஆரம்பித்து அதுகள் என்னென்ன கருமத்தையெல்லாம் திங்கும் தெரியுமா? என அநாவசிய கான்வோக்கள் பின்னர் தந்தையாரை நிதானம் சொல்ல முடியாது என்கிற நிலையில் வீட்டில் நான் மட்டும் நான்வெஜ் என்றானது. ...

பயபக்தியில் சில நேரம்!!!

வழக்கமான வாக்கிங்தான்.     இந்த வாரயிறுதில மாரியம்மன் கோவில் பொங்கலுக்காக தண்ணியெடுத்து ஊத்துற மக்களும் விடியக்காலை நேரத்த ப்ரிஃபர் பண்றாங்க போல.   நிறைய இடங்கள்ல தோண்டி போட்டு வச்சிருக்காங்கங்குறதால என்னோட     ஷு டேமேஜ் ஆயிடுமோன்னு தயக்கத்துல நடந்து போகும் போதே முன்னால சைக்கிள்ல போற ஆள் நடு ரோட்ல எச்சி துப்பிட்டு போறாரு.     அப்பத்தான் கவனிக்கிறேன் கோவிலுக்கு தண்ணீ ஊத்த போற யாரும் செருப்பு போடல, பத்தாக்குறைக்கு ஈரம் சொட்ட சொட்ட நடந்து போறாங்க.     நம்ம நிலைமை பரவால்ல போல. ஆனா இவங்க சாமிய காரணம் வச்சு இந்த அசிங்கத்துலயும், மோசமான ரோட்லயும் செருப்பு போடாம வெறும் கால்ல நடந்து போறாங்களேன்னு கொஞ்சம் பொது நலமா சிந்தனை செல்லும் போது பின்னாடி வந்துட்டு இருந்த கொஞ்ச பேரு… “அவ ஆளு கூட சண்டை போட்டு இப்பல்லாம் எங்கயும் வெளிய போகாம சேர்ந்து போக ஆளும் இல்லாம வீட்லயே தான் கிடக்காலேன்னு பரிதாபப்பட்டு நாளைக்கு எங்க கூட கோவிலுக்கு தண்ணி ஊத்த வாடின்னு கூப்பிட்டா?!”னு காதுல விழ அப்படியே நடை வேகத்தை அவர்களின் வேகத்திற்கு ஏற்றாற்போல் மாற்றி மீத கதையையும் கேட்டு க...

ஏப்ரல் ஃபூல்…

  காலை எழுந்தபின் சந்திக்கும் சமயத்தில் எள்ளும் கொள்ளும் வெடிப்பது போலான அம்மாவின் பார்வை சற்றே குழப்பத்தை கொடுத்தது என்ற போதிலும் தூக்கம் முற்றிலும் கலைந்த பின்னர்     என்பதாலோ என்னவோ உடனே நேற்றைய கடைசி பேச்சு நியாபகம் வந்தது.     வீட்டில் நடக்கும் எதனையும் பேசாமல் இருப்பதை பற்றியும் சற்றேறகுறைய நிரந்தரமாக தொடரும் விஷயத்தை பற்றியும் கேட்டதில் வாக்கிங் போக சொன்ன நீயே இப்பொழுது போக விடாமல் இருக்கிறாய் என விதண்டாவாதமாக ஆரம்பித்து ஐந்து நிமிடம் என சொல்லி இவ்வளவு நேரம் (12 நிமிடம் கூடுதலாக) என சொன்னவுடன் பேச்சு அப்படியே அறுந்து போனது.     இதிலொரு செய்தி என்னவென்றால் வழக்கமாக இப்படி நடக்கும் சமயத்தில் நூலறுந்த காத்தாடி போலான அலைபாயும் மனநிலையே வாரக்கணக்கில் நீடிக்கும் என்ற நிலை போய் அடுத்தநாள் காலையே அதனை கடந்து விட்டேன் என்பதில் ஆச்சர்யம் கலந்த மகிழ்ச்சி.     இது தொடருமாவென தெரியாதே என்கிற எண்ண ஓட்டத்தில் காலண்டர் பார்க்க ஏப்ரல் ஃபூல் என உள்ளிருந்து ஒரு குரல் கத்த எனக்கே சிரிப்பு வந்துவிட்டது.     இந்த நாள் இனிய நாள்.