பட ஆரம்பத்தில் கொஞ்சமாக சகித்துக் கொள்ளூம் அளவுக்கு இருப்பதாக ஏற்றுக் கொண்டாலும் போகப்போக நம்மால் தாக்குப்பிடிக்க முடியாத அளவுக்கு எகிறி இறுதியில் நம்மை தியேட்டரை விட்டு அடித்து துரத்தும் அளவுக்கு இரைச்சலாக இருக்கிறது பிண்ணனி இசை. சமீப காலங்களில் படத்தை கொஞ்சம் பில்டப் ஏற்றச் செய்வதில் ஸ்லோ மோஷன் போல இரைச்சல் இசையும் அதீத அளவு பயன்படுத்தப் படுகிறது என்பதால் இசையமைப்பாளரை மட்டும் குறை சொல்ல முடியாது, மிக முக்கியமாக இயக்குனரையும். ஆம், ரசிகர்கள் இதனைதான் கொண்டாடுகிறார்கள் எனும்போது, இல்லை மாட்டேன் என சொல்ல திரைக்கலைஞர்கள் ஒன்றும் மூடர்கள் அல்ல. திரைத்துறை இதிலிருந்து மீள ரசிகர்கள் வழிவகை செய்தால் ஒழிய இது மாறாது. ஆனால், எனக்கு ஜனநாயகன் படத்தின் பிண்ணனி இசை பிடித்திருந்தது ஏனோ! மறதி தேசிய வியாதி என்பது மனிதர்களுக்கு மட்டும் இல்லை போலும்! கடவுளுக்கும் உண்டென சொல்கிறது மூக்குத்தி அம்மன் (மூக்குத்தி அம்மன் என எழுத வராது பொட்டம்மன் எனவாக மீண்டும் மீண்டும் எழுதி கொண்டிருக்கிறேன்!!! ஹம்ம்ம்ம்ம்). மயிலாஞ்சியை மறந்து சோத்து பிழ...